HUGH JACKMAN
hugh Hugh Jackman urodził się w Sydney, jako najmłodszy z pięciorga rodzeństwa. Jego rodzice rozstali się, gdy miał 8 lat, a on pozostał pod opieką ojca. Hugh, przez sześć lat, uczęszczał na lekcje gry na pianinie, potrafi też grać na skrzypcach oraz na gitarze. Ukończył elitarną szkołę dla chłopców - Knox Grammar School. Po skończeniu szkoły średniej poszedł na studia dziennikarskie na University of Technology. Kiedy ukończył licencjat zmienił swoje plany życiowe, rozpoczynając kurs aktorski w Sydney's Actors' Centre. W tym czasie, aby się utrzymać, chwytał się różnych zajęć, takich jak rozdawanie ulotek dla organizacji ekologicznych, czy występowanie w szkolnych przedstawieniach. Po pewnym czasie otrzymał propozycję rocznego kontraktu w serialu "Sąsiedzi", w którym swą karierę rozpoczynali Jason Donovan, czy Kylie Minogue. Jednak aktor odmówił - postanowił dalej szkolić swój warsztat aktorski, tym razem na studiach dramatycznych w Western Australia Academy of Performing Arts w Perth. Po uzyskaniu dyplomu trafił do produkcji teatralnej, opartej na „Pięknej i Bestii”, gdzie zagrał Gastona. Następnie pojawił się w serialach: "Law Of The Land", "Blue Heelers" oraz "Snowy River: The McGregor Saga". Na planie kolejnego serialu – "Correlli" – poznał swoją przyszłą żonę - Deborrah-Lee Furness. Dzięki udziałowi w musicalach: "Sunset Boulevard" oraz "Oklahoma!" został zauważony przez producentów filmowych. Kino było jego największym marzeniem. Po "Paperback Hero", zagrał w "Erskineville Kings". W 2000 roku wystąpił w "X-men", Bryana Singera, w roli Logana/Wolverine'a. Film ten przyniósł mu ogólnoświatową sławę, jednak, aby nie zostać zaszufladkowanym w roli superbohatera, w 2001 roku pojawił się w dwóch komediach romantycznych - "Serce nie sługa" i "Kate i Leopold" – oraz w filmie sensacyjnym – "Kod dostępu". W 2002 roku, na rzecz widowiska "Carousel" w Carnegie Hall, zrezygnował z roli w "Chicago", gdzie zastąpił go Richard Gere. Dwa lata później, występ w inscenizacji biografii zmarłego na AIDS australijskiego piosenkarza i tancerza - Petera Allena - "The Boy From Oz", przyniósł mu statuetkę Tony, a także wiele innych wyróżnień teatralnych. W 2003 roku nakręcono "X-men 2", a w 2006 – "X-men: Ostatni Bastion" z jego udziałem. W 2004 zagrał w, nienajlepiej przyjętym przez krytykę, "Van Helsingu". W wolnych chwilach aktor zajmuje się golfem i windsurfingiem. Posiada umiejętność żonglowania pięcioma piłeczkami oraz dobry głos i słuch. Ma za sobą odśpiewanie, przed 100 tysięcznym tłumem, narodowego hymnu Australii. Jego ulubioną potrawą jest sushi, a dla ‘złapania oddechu’ praktykuje medytację.


NICOLE KIDMAN
colin_farrell Do zawodu aktorki była przygotowywana od maleńkości. W wieku trzech lat rozpoczęła lekcje baletu, ośmiu - pantomimy, a dziesięciu - aktorstwa. Początki jej kariery to występy w teatrze ulicznym, skąd trafiła do telewizji. Dostrzeżona została po występie w filmie "Bush Christmas", który stał się przebojem australijskiej Aussie TV. Na arenie międzynarodowej została dostrzeżona dopiero w 1989 r. Wtedy to zagrała główną rolę w thrillerze "Martwa cisza". Rok później zadebiutowała w Hollywood u boku swojego przyszłego męża Toma Cruise'a w filmie "Szybki jak błyskawica". Po ich ślubie Nicole przez długi czas pozostawała w cieniu małżonka. To Cruise był gwiazdą a ona tylko jego żoną. Sytuacja taka trwała do roku 1995. Wystąpiła wtedy w dwóch filmach, które zostały przebojami: "Batman Forever" i "Za wszelką cenę". Ten ostatni wywołał spore zamieszanie na festiwalu w Cannes i przyniósł jej nagrodę w postaci Złotego Globu. Rok później wystąpiła w wyreżyserowanej przez Jane Campion filmowej wersji powieści Henry Jamesa "Portret damy". Rola ta przyniosła jej pełne zachwytów recenzje i udowodniła, że Kidman nie jest tylko "żoną swojego męża".


cate

CATE BLANCHETT
Początkowo nie interesowała się aktorstwem, studiowała ekonomię na uniwersytecie w Melbourne. Szybko jednak porzuciła szkołę i zaczęła podróżować. W 1992 roku ukończyła Narodowy Instytut Teatralny w Australii. Z powodzeniem grała w teatrze, już za swój pierwszy występ otrzymała wyróżnienie - uhonorowano ją wtedy nagrodą Rosemont jako najlepszą aktorkę. W roku 1994 wystąpiła w telewizji w serialu "Heartland", który również przyniósł jej przychylność krytyków. W kinie zadebiutowała filmem "Rajska droga" z 1997 roku. W tym samym roku wyszła za mąż za scenarzystę Andrew'a Uptona. Zagrała również z Ralphem Fiennesem w filmie "Oscar i Lucinda". Prawdziwym sukcesem okazał się film "Elizabeth", gdzie wcieliła się w postać angielskiej królowej Elżbiety I. Otrzymała za nią wiele nagród, m.in. BAFTA, nagrodę Stowarzyszenia Londyńskich Krytyków i Złoty Glob, natomiast w nominacji do Oscara przegrała z Gwyneth Paltrow.


acdc

AC/DC
australijski zespół hardrockowy założony w Sydney w 1973 roku przez braci Angusa i Malcolma Youngów. Zespół jest uznawany m.in. za pioniera muzyki hardrockowej[3]. Członkowie zespołu, mimo wszystko, zawsze klasyfikowali swoją muzykę jako rock & roll. Przed wydaniem swojego pierwszego albumu High Voltage w 1975 roku, AC/DC parokrotnie zmieniało skład zespołu. Skład grupy stał się bardziej ustabilizowany od 1977 roku po przyjęciu do zespołu basisty Cliffa Williamsa, który zastąpił Marka Evansa. W 1979 roku zespół nagrał jeden ze swoich najpopularniejszych albumów Highway to Hell, który jest także ostatnim nagranym z wokalistą i współautorem utworów Bonem Scottem, zmarłym 19 lutego 1980, po nocy spędzonej na intensywnym piciu alkoholu. Członkowie zespołu zastanawiali się nad rozwiązaniem grupy, jednak podjęli decyzję o kontynuowaniu działalności muzycznej i wybrali Briana Johnsona na następcę Scotta. W tym samym roku zespół nagrał swój najlepiej sprzedający się album – Back in Black. Wydany rok później album For Those About to Rock We Salute You również osiągnął duży sukces i stał się pierwszym albumem zespołu, który osiągnął 1. pozycję na krajowym zestawieniu w Stanach Zjednoczonych. W 1983 roku AC/DC zwolniło wieloletniego perkusistę Phila Rudda i wybrało na jego miejsce Simona Wrighta. W latach 80. spadła popularność AC/DC, lecz albumy zespołu stale plasowały się w czołowej 40. albumów w USA. W roku 1990 popularność grupy znów wzrosła wraz z albumem The Razor's Edge, który dotarł na 2. pozycję w USA. Phil Rudd powrócił do zespołu w 1994 roku i skład nie zmieniał się, aż do 2014. Na przestrzeni lat 2014-2016 z zespołu odchodchodzili kolejno: Malcolm Young, Phil Rudd, Brian Johnson i Cliff Williams. Do dzisiaj AC/DC sprzedało ponad 200 milionów albumów na całym świecie, wliczając w to ponad 69 milionów w samych Stanach Zjednoczonych. Back in Black został sprzedany w ponad 49 milionach kopii, w tym ponad 22 miliony w USA, dzięki czemu jest trzecim najlepiej sprzedającym się albumem w historii oraz drugim (po „Dark Side of the Moon”) najlepiej sprzedającym się albumem jakiegokolwiek zespołu. AC/DC jest sklasyfikowane na 4. pozycji listy na 100 Najlepszych Artystów Hard Rocka sporządzonej przez VH1 oraz na 7. pozycji listy MTV na Najlepsze Zespoły Metalowe Wszech czasów.